Tracheït: Symptomen, Oorzaken en Behandelingsprincipes
Er zijn contra-indicaties. Raadpleeg uw arts.
Tracheït, dat een ontsteking van het slijmvlies van de luchtpijp is, kan zich in acute en chronische vormen manifesteren. In dit artikel bekijken we de symptomen en tekenen van beide typen tracheïtis, de oorzaken van het ontstaan en effectieve behandelingsmethoden.
Symptomatologie van tracheïtis
Het belangrijkste teken van tracheïtis is een blaffende droge hoest, die meestal 's ochtends verergert.
De hoest die gepaard gaat met tracheïtis omvat vaak pijn op de borst en in de keel, wat ook wijst op de aandoening.
Bij de meeste patiënten kan laryngitis ontstaan, wat leidt tot heesheid of een schrille stem.
Bij tracheïtis wordt de ademhaling oppervlakkig en frequent.
Patiënten klagen vaak over hoestbuien die optreden bij lachen, abrupte bewegingen, diepe ademhalingen of veranderingen in luchtvochtigheid en temperatuur.
Bij volwassenen is er een lichte verhoging van de lichaamstemperatuur in de avond en 's nachts, terwijl de temperatuur bij kinderen kan oplopen tot +39°C.
Het is belangrijk op te merken dat aan het begin van de ziekte de hoest kan gepaard gaan met een kleine hoeveelheid slijm, maar naarmate de herstelperiode vorderde, neemt de hoeveelheid slijm toe en verminderen de pijnlijke gevoelens bij het hoesten.
Acute tracheït: Oorzaken van ontstaan
Acute tracheït ontwikkelt zich vaak tegen de achtergrond van virale infecties, zoals griep, verkoudheid, ARVI en ARI, evenals andere aandoeningen van de bovenste luchtwegen.
Een bijkomende oorzaak van acute tracheït kan een luchtwegtrauma zijn, veroorzaakt door hete, koude, droge of stoffige lucht, evenals blootstelling aan giftige dampen en gassen. Bij deze aandoening zijn zwelling van de luchtpijp en hyperemie van het slijmvlies kenmerkend.
De hoest bij acute tracheït kan zeer pijnlijk zijn, en de patiënt heeft vaak moeite met het ophoesten van slijm.
Chronische tracheït
Chronische tracheït is meestal het gevolg van onjuiste of ongepaste behandeling van acute tracheït. Deze aandoening wordt voornamelijk waargenomen bij hardnekkige rokers, aangezien luchtwegaandoeningen bij deze groep patiënten een ernstige loop en een slechte behandelbaarheid hebben.
Chronische tracheït wordt onderverdeeld in hypertrofische en atrofische vormen. Bij hypertrofische tracheït wordt de uitbreiding van de bloedvaten, overvloedige slijm- en pusafscheiding en zwelling van het slijmvlies waargenomen. In het geval van atrofische tracheït treedt er verdunning van het slijmvlies van de luchtwegen op.
Behandelmethoden voor tracheït
De behandeling van tracheït vormt doorgaans geen grote moeilijkheid. Door de aanbevelingen van de arts op te volgen, kunnen patiënten rekenen op volledig herstel binnen 1-2 weken.
De beslissing over de behandeling van tracheït wordt genomen door de behandelende arts, afhankelijk van de oorzaken van de aandoening.
Als tracheït wordt veroorzaakt door een virale infectie, is het noodzakelijk om antivirale middelen toe te passen. In geval van een bacteriële infectie kunnen antibiotica nodig zijn.
Koortswerende middelen worden aan volwassenen voorgeschreven bij een temperatuur boven +38°C, en aan kinderen bij een temperatuur boven +39°C.
Gele mosterdpleisters kunnen nuttig zijn als de lichaamstemperatuur van de patiënt niet hoger is dan +37,5°C (zowel voor volwassenen als voor kinderen).
Bij de aanwezigheid van viskeus slijm worden mucolytische middelen aanbevolen.
Effectieve behandelingen voor tracheït zijn ook inhalaties met kruiden.
U kunt meer te weten komen over volksmethoden voor de behandeling van tracheït in het artikel TRACHEÏT - VOLKSMETHODEN VOOR BEHANDELING
Merk op dat de link naar de website www.webzdrav.ru verplicht is!